VEFA...
Tarih: 24.7.2015 08:00:00 / 744okunma / 0yorum
Metin Güler

 Yok olurken anlatılamazken bile yaşanan güzellikler, hiçe sayılırken hiçsizliğimizi var eden yaşanmışlıklar,  insanı dışsal insandan ayırıverir vefa denen o geçmişi sırtlayan semer... Bitiverdiğinde, bitmez sanılan başlangıçlar; sancısı başlar hatıralara gömülecek fotoğraf karelerini kovalamanın. Aynı duyguya, aynı gülümsemeye banmış fotoğraflar, tozlanacağı meçhul bir rafa kalktığında nasılda huzurludur o esmer bünye;  ta ki şuurunu kaybetmiş yüzler o fotoğraflarda yerini alana dek... Meçhul bir duygunun tozsal kaderini yaşayan  raflardan inen fotoğraflara baktığımızda görürüz ki , yeri bile değişmiştir o fotoğraf kahramanlarının. Vefayı unutanlar kavanoz dibidir artık,  sesini hayatımıza salıverenlerse ön koltukta bir hükümdar…

 

     Gidilmez yolları gittiğinizde, geri dönüşün o kadar yalnız olacağını bilmediğinizdendir, giderken kendinizden verişlerin tükenmesi… Oysa sınırsız bir yürek vanası açılışındaydı sevginiz, karşılığında bir damlacık vefaya değişmeyi göze aldığınız... İnsan katabildikleriyle, verebildikleriyle çoğalır diye bildikleriniz vefasızlık denen yıkımın altında polifonik bir enkazdır artık; siz hatırla sevgili  nostaljisinde şarkılar mırıldanırken az sayıdaki vefalı dostunuzla… Brüt bir verişin net bir dönüşüydü oysaki vefa denen o insansı beklenti. Bazen telefona salıverilen bir alo ile, bazen yolları yakın eden otobüs konukluğu ile bazen de sanal duvarlara yazılan ülkeyi değil belki ama dostluğu kurtaracak yazılar ile su yüzüne çıkan…

 

     Vefayı yazmak isterken bile vefasızlığa yol alan cümlelerden de anlaşılıyor ki ,dosttan gelen mektuplar, fotoğraf arkası notlar  azalmış;  faturalar çoğalalı beri  paslanmış posta kutularımızda…Gitmek isterken ardına kadar açık sanılan bir dostun kapısına bile, melankolik bir dönüşün koynuna düşmemizden belli oluyor ki, kapılarımız çalmaz olmuş epeydir ; yollar aşırı yanyanalıklar, sanal arkadaşlıklarla kapalı olalı beri… Yeni bir insana güvenirken bile tedirgin omuz sıvayışlarımızdan seziliyor ki, vefasızlığı yakıştırıyoruz sanki herkese; en güvendikleriniz sizi hayatın vefasızlığında bir zeytin dalına asalı beri. Oysa ki zeytin dostluktu, onlar sizi dostluğunuzun sularında boğmadan önce….

 

      Sütten ağzı yananların yoğurdu üfleyerek yemesini benimsemediğimizden olsa gerek, defalarca o zeytin dalına asılarak panoramik albüm oluşturma çabamız… Çünkü sevmek ve güvenmek yangın yürekli insanların küllerinde var… Çünkü sevmek ve güvenmek ilk şartıydı insan olabilmenin, vefaysa kalabilmenin…

Anahtar Kelimeler: VEFA..., metin güler, menemen haber
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
Darbelere inat, yaşasın sanat... (05 Ağustos 2016 - Cuma)
Yağmur ve Şemsiye (06 Kasım 2015 - Cuma)
KADIN (23 Ekim 2015 - Cuma)
Kırmızı Siyah Notlar (16 Ekim 2015 - Cuma)
YANGIN YÜREKLİ ÖĞRETMENLERİME (02 Ekim 2015 - Cuma)
TİYATRO AMA NİÇİN? (18 Eylül 2015 - Cuma)
KADIN (11 Eylül 2015 - Cuma)
AŞK mı? (04 Eylül 2015 - Cuma)
YAĞMUR ve ŞEMSİYE (28 Ağustos 2015 - Cuma)
ÖZLEMEK... (21 Ağustos 2015 - Cuma)
YANGIN YÜREKLİ ÖĞRETMENLERİME (14 Ağustos 2015 - Cuma)
BARIŞ AMA NİÇİN (07 Ağustos 2015 - Cuma)
KÜÇÜK MUTLULUKLAR... (31 Temmuz 2015 - Cuma)
HAZANDIR ŞİMDİ YÜREĞİM (10 Temmuz 2015 - Cuma)
BAHAR (03 Temmuz 2015 - Cuma)
Kazım Koyuncu`ya Mektup... (26 Haziran 2015 - Cuma)
Sayfa:
İzmir
17 Ekim 2018 Çarşamba
Bugün
Güneşli
25 °C
15 °C
Perşembe
Güneşli
25 °C
16 °C
Cuma
Parçalı bulutlu
25 °C
18 °C
Resmi İlanlar

/resimler/2015-3/30/1543534550291.jpg

Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
DOLAR
5.7794
EURO
6.6943
E-Gazete
"Tenini besleyip geliştirmeye bakma, çünkü o sonunda topraga verilecek bir kurbandir.

FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ